(EMI)

Eigenlijk ben ik Sigur Rós pas echt gaan waarderen na de documentaire Heima. Zelden een portret gezien van een band waar de beelden zo feilloos aansluiten bij de muziek en waar zo prachtig duidelijk wordt waar de leden hun plezier en inspiratie vandaan halen. Absoluut een aanrader, ook voor natuurliefhebbers. Naar eerdere platen van Sigur Rós luisterde ik wel eens, maar eigenlijk nooit echt van harte. Op de een of andere manier viel het kwartje maar niet. Te veel sfeer, te weinig muziek. Tot Heima. En tot Með suð í eyrum við spilum endalaust. Want ik ben echt helemaal om. Of het nou door de invloed van topproducer Flood komt of omdat de schuwe IJslanders bewust een groter publiek willen aanspreken, feit is dat de nieuwe plaat bijzonder toegankelijke Sigur Rós-muziek bevat.

Meer op File Under over Sigur Rós (3)

Lees verder…