We schrijven Japan 1904. Een Amerikaanse marineofficier ligt met zijn schip in de haven van Nagasaki. En een zeeman die lang op zee heeft gezeten heeft een zak als een boei. Dat weet iedereen. Hoeren had je schijnbaar in die tijd nog niet, dus moest er wat anders geregeld worden om de druk van de ketel te halen. Een huwelijksmakelaar genaamd Goro weet wel wat te regelen.. Om een lang verhaal kort te maken, de bruid neemt het serieus, de marineofficier niet. Deze gaat weer terug naar Amerika en trouwt daar met een Amerikaanse. Ondertussen wacht zijn Japanse vrouw met hun kind op hem. Als hij na jaren weer verschijnt in Japan dan komt ze er pas achter dat ze gefopt is voor een potje kunstbiljarten en pleegt zelfmoord…

Oh oh oh, wat dramatisch. En dat allemaal om deze gouwe ouwe aan te kondigen, al ga ik er van uit dat jullie cultuurbarbaren geen idee hebben waar dit over gaat….