Wel leuk natuurlijk, die prille lentezon, die pasgeboren lammetjes en die kwetterende vogels, maar ondertussen moet je iedere dag weer naar die verfoeide kantoorbaan toe. De hele dag uit het raam staren voor een hongerloontje, je hebt het maar zwaar. Het ergste is nog die rat van een baas, die om het minste of geringste zijn personeel uit begint te kafferen. Eens komt de dag dat je je rug recht en niet meer over je heen laat lopen en wanneer die baas van jou toevallig Bob heet is die dag misschien wel heel dichtbij…