Drijfzand

(One Little Indian / Bertus) Vorig jaar verscheen het debuut van het van origine Franse maar tegenwoordig in de UK residerende trio Underground Railroad, een lekkere noiserockschijf met zowel shoegazy als no wave invloeden. Het was een prima debuut en ik was erg benieuwd wat de volgende stap van deze band zou zijn. Nu zijn [...]

Ik heb weinig meegekregen van de Olympische Spelen in Beijing. Er was weinig overlap tussen de vakanties van Junior en de Jongedame en Mevrouw Storm. Het maakte dat wij rustig, televisieloos in Denemarken uitkeken op zee terwijl het gros van de wereldbevolking naar de buis keek. Wat me vooraf irriteerde aan de Spelen is het [...]

(Mercury / Universal) Voorop gesteld: slechter dan St. Anger kon het natuurlijk niet worden. Hoopvol werd er dan ook door velen uitgekeken naar opvolger Death Magnetic. Het album waarop weer gesoleerd zou worden. Het album waarmee men terug zou gaan naar de roots van de eerste drie albums. Dat laatste feit is maar deels waar. [...]

The Futureheads – This is not the world Mijn verhouding met the Futureheads is een beetje raar. Hun debuutalbum uit 2004 was best leuk, maar naar mijn smaak iets té hoekig, het pakte me niet. Het tweede album News and Tributes was in 2006 van hetzelfde laken een pak en ging dus ook grotendeels aan [...]

(Warner) Zeggen dat The Subways op de Blood Red Shoes lijken, is niet eerlijk. The Subways waren in 2005 de Blood Red Shoes al voor met hun energieke debuutalbum Young For Eternity. Maar toch heeft juist die vergelijking mij getriggerd om het album te halen. En natuurlijk gaat die vergelijking ook op, de samenzang tussen [...]

(EMI) Eigenlijk ben ik Sigur Rós pas echt gaan waarderen na de documentaire Heima. Zelden een portret gezien van een band waar de beelden zo feilloos aansluiten bij de muziek en waar zo prachtig duidelijk wordt waar de leden hun plezier en inspiratie vandaan halen. Absoluut een aanrader, ook voor natuurliefhebbers. Naar eerdere platen van [...]

(Despot / Bodog / Rough Trade) Ik houd heel erg van verrassende versies van (mij) overbekende nummers waarin voor een nieuwe insteek gekozen wordt. Die bewijzen vaak dat een goed liedje een goed liedje blijft, op welke manier je het ook speelt. Daarom houd ik ook zo van bijvoorbeeld Susanna and the Magical Orchestra. Daarom [...]

Waarschijnlijk klinkt het bij velen niet vreemd in de oren als ik zeg dat ik het jammer vond dat Coldplay in ene keer zo ‘groot’ werd. Want wat een ontdekking was dat debuutalbum Parachutes. En het optreden in Ahoy in 2002 was fenomenaal. Met hun volgende cd braken ze definitief door tot de groten der [...]

Wat is toepasselijker dan de nieuwe cd van de Queen of Pop bespreken op Koninginnedag? Weinig, lijkt me. Het zou nog mooier geweest zijn als die Queen of Pop dan een cd afgeleverd had die nog maar weer eens goed duidelijk zou maken dat Madonna, want daar gaat het hier over natuurlijk, nog steeds de [...]

Sinds ik Room Eleven zag op Crossing Border in 2006 heb ik een zwak voor deze Utrechters. Of beter, heb ik een zwak voor frontvrouw Janne Schra. Ze was tijdens dat optreden in Den Haag ontwapenend stuntelig. De band zat volgens mij toen ook al op een roze gelukzalige wolk. Ze hadden nooit kunnen verwachten [...]

Waarschijnlijk heeft de Britse band Supergrass bij het gros van jullie allang afgedaan. ‘Oh ja, die had je ook nog…’ Dat is echt zó onterecht! Ik zal even uitleggen waarom ik nog steeds fan van de band ben. Al moet ik toegeven dat het tegenwoordig allemaal niet meer zo geweldig is als op de eerste [...]

GrimSkunk‘s Fires Under The Road dateert uit 2006. Waarom dan hier een recensie? Omdat pas nu iemand de wijsheid heeft gehad om het album hier uit te brengen. Dat dat pas nu gebeurt is onbegrijpelijk, als je ziet wat voor halfbakken meuk er in de tussentijd wèl is uitgebracht. Fires Under The Road is namelijk [...]