Drijfzand

Een wonderlijk man is het, die Vic Chesnutt. Het aanbod om een interview met hem te doen, in het kader van de promotie van zijn nieuwe plaat Noth Star Deserter, greep ik dan ook met beide handen aan. Want ik ben er benieuwd hoe de man in werkelijk is. Zijn platen kan ik namelijk dromen. Tien had hij er inmiddels al uit en alle tien verschillen ze van elkaar. Dat komt vooral omdat Chesnutt zeer geliefd is bij zijn mede-artiesten en ze in rijen van tien gereed staan om hem te helpen met de platen. Die overigens wel blijven klinken als Vic Chesnutt-platen. Dus singer/songwriter met een rauw, soms macaber, maar altijd humoristisch randje.

Voor North Star Deserter toog Vic naar de Hotel2Tango-studio in Montreal waar de artiesten van Constellation platenlabel (GY!BE, A Silver Mt. Zion and the Tralala Band) hun werk op nemen. En die laatste band leverde ook een substantiële bijdrage, naast o.a. Guy Picciotto (Fugazi). Het resultaat is een fenomenale plaat die op het ene moment klinkt als een ingetogen Vic Chesnutt-plaat en op de andere moment als een plaat van A Silver Mt. Zion, met een *goede* zanger, die nummers van Vic Chesnutt spelen. De kracht zit’m vooral in de afwisseling en doet mij afvragen of Vic ook niet gewoon op de volgende A Silver Mt. Zion plaat mee moet doen. Ik riep vorige week al eens plaat van het jaar, maar ik had niet gedacht dat die plaat zo snel van zijn positie afgestoten zou gaan worden. Kortom, voor alle liefhebbers van Americana en Postrock en gewoon steengoede muziek: Kópuh! Het interview ging overigens helaas niet door, maar ik mag in de herkansing omstreeks Crossing Border. Daar komt Vic spelen, met de meeste jongens die meedoen op dit album. Ik sta vooraan!

 

File: Vic Chesnutt – North Star Deserter
File Under: Jaarplaat!

Tags: Muziek, Recensie, Vic Chesnutt