Drijfzand

Zanger Alex Varkatzas van Atreyu heeft het moeilijk. Zijn drank- en drugsgebruik bleek steeds moeilijker te combineren met het spelen in een band. Daarom stopte Varkatzas van de ene op de andere dag met beide genotsmiddelen. Maar daar kreeg hij weer paniekaanvallen van. Tussen die aanvallen door werkt de band aan Lead Sails Paper Anchor, het vierde album van de Amerikaanse band die met succes metalcore en screamo met elkaar verbindt. Nou zingt (krijst is misschien een beter woord) Varkatzas altijd al alsof de duivel hem op de hielen zit, dus een echt probleem moeten die aanvallen voor het opnemen niet zijn. VoorgangerA Death-Grip On Yesterday verzandde zelfs af en toe in het gekrijs van de zanger.

Maar Atreyu zit tegenwoordig bij een groot label en heeft daardoor, tenminste dat mag je toch aannemen, gekozen voor een toegankelijker geluid. Zoals in het geweldige “Becoming the Bull”. Het nummer begint met een heerlijke gitaargroove en het refrein is uiterst pakkend. Het rustige middenstuk lijkt eerst wat overbodig, maar de schreeuw die in de climax uit de strot van Varkatzas komt maakt alles goed. Als je van schreeuwen houdt dan. Ondanks dat drummer Brandon Saller de teksten schrijft lijken de problemen van zijn zanger in de nummers door te klinken. Zoals de zanger zelf zegt: “De nummers gaan niet over huilen om een meisje, maar over echte shit”. Het is voor het eerst dat er zo veelvuldig ‘echt’ wordt gezongen op een Atreyu-album en eigenlijk is dat best lekker. Als de schreeuw dan komt, wordt ‘ie er alleen maar intenser van. Uitstekend album van een band die je toch het liefste live aan het werk ziet.

Atreyu live zien kan hier:
21 november 2007 in Effenaar, Eindhoven
File: Atreyu – Lead Sails Paper Anchor
File Under: Toegankelijker, maar zeker niet slechter
File Video: Becoming the Bull
File Audio: Vier nieuwe nummers op MySpace

Tags: Atreyu, Muziek, Recensie