Skip to content

Drijfzand

De grond onder je voeten

dit-is-rita-verdonk.jpgSoms schrijf je een stukje – ik heb het zelf liever over stukjes, omdat ik een column voor mijzelf moeilijk vind te definiëren – waarbij je nu niet direct een jubelgevoel bij hoeft te krijgen. De vondst is goed genoeg. Het had beter gekund, het had een strakkere omlijning mogen hebben. Maar goed, het staat er op. In het groeiproces van je eigen schrijven wordt je steeds wat wijzer. We schrijven 30 maart 2006 toen ik ten tijden van het asielzoekers debat een stukje schreef over toenmalig minister Rita Verdonk. Ik kende en ken deze ex-minister niet, niet persoonlijk. Ik ken alleen de politiek die zij voerde, het ‘karakter Verdonk’, de politica. Met die rol ben ik het niet eens. Althans met het standpunt dat ze toentertijd verkondigde.

Binnen een satirische vorm heb ik gekozen om in Jip en Janneke taal de biografie van Rita Verdonk te herschrijven naar dat van Adolf Hitler. Buitensporig grof? Verre van betamelijk? Het is eenieders goed recht dit te vinden. De Tweede Wereldoorlog is nu eenmaal een stukje geschiedenis dat ons het meest na staat, er is niets in de buurt van die omvang, dat zo’n indruk heeft gemaakt. Terecht opgemerkt stond dit in de reacties onder het stukje. Maakt dat een gemakkelijk te leggen parallel minder waar? Nee. Maakt dat Rita Verdonk als mens of politica een dergelijke dictator? Ook niet. Maakt dat een satirisch te trekken parallel in vergelijk met bijvoorbeeld Wim Kok, Rob Oudkerk en Tom de Graaf , ‘fout’? Nee.

Toentertijd werd in een verglijkbaar voorbeeld Pim Fortuyn respectievelijk – en niét satirisch – ‘een gevaar voor de samenleving’ genoemd. Fortuyn deed denken aan Anton Mussert en Anne Frank werd door Tom de Graaf vanachter de kast tevoorschijn gehaald. Dat die vergelijking voor mevrouw Verdonk, zelfs meer dan een jaar na dato, niet de meest prettige is geweest, daar ben ik heilig van overtuigd, but it does indeed come with the territory.

Gelukkig is de (digitale)krant van vandaag, het nieuws van gisteren. En is het nieuws van vandaag dat er een overeenkomst is bereikt over het Generaal Pardon. “In het regeerakkoord is afgesproken dat mensen die voor april 2001 asiel hebben aangevraagd, in principe mogen blijven.” Prachtig! Chapeau! Geen dak boven je hoofd hebben is geen feestje. Wél dak boven je hoofd hebben maar niet weten waar het staat is zoniet vele malen erger. Een boek om vlug en met gepaste schaamte te sluiten op de dag dat het Hare Majesteit heeft behaagd om de maker van Zwartboek, Paul Verhoeven tot ridder in de orde van de Nederlandse Leeuw te benoemen. In principe…

  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Reddit
  • PDF
  • RSS
  • Google Bookmarks