Drijfzand

Ongevraagd en zeker zo ongewild, kreeg ik vandaag een vegetarisch vlugschrift in mijn handen gedrukt met daarop de tekst: ‘Gelooft u in Vlees?’ “Jazeker, op 180 graden,” was mijn dierlijke antwoord. “Waarom?” vroeg de blonde gedreadlockte jutezak. Daarom. De duidelijkheid van één woord. Ik had het al een tijd niet meer gehoord, en zeker niet van mijzelf. Daarom. Ik werd meteen teruggeslingerd naar mijn ‘waarom fase’. Elk gesprek dat te lang duurde eindigde met: Daarom. En nu was het mijn beurt!

“Je mag het alleen maar fluisteren, maar jullie vegetariërs zijn natuurlijk gewoon fundamentalisten. Jullie dringen je geloof gewoon op! Geen vegetariër zijn is een gotspe. Je weigeren te bekeren tot jullie plantaardige militie is als ja zeggen tegen brute genocide. Nietwaar? Terwijl die borden bij de slager altijd een vrolijk, gezellig en lachend varkentje laten zien. Het zal dus wel meevallen. Nietwaar? Ooit heb ik het wel willen proberen hoor, om vleesloos door het leven te gaan. Vlak nadat stemwijzer.nl me adviseerde om op de Partij voor de Dieren te stemmen. Even zat ik in dubio of ik me moest bekeren tot jullie extreme tak van geloofsbelijdenis. Totdat ik hoorde dat afvalligen gestenigd worden met sojablokjes en tofureepjes. Toen werd het me te gortig en ben ik voortijdig afgehaakt. En weet je, ik wil knorretje eigenlijk ook smakelijk naar binnen kunnen blijven happen. Dat een dier ook rechten heeft vind ik prima. Maar om de betutteling tot in het idiote door te voeren gaat me te ver. Ik heb ook rechten, ook keuzevrijheid. De keuze of ik half om half of een gemarineerd knorretje koop. Dat heet de voedselketen, the circle of life. En waarom dat zo is? Daarom!”