‘Toen plassen pissen werd is het gezeik begonnen.’

De lijfspreuk van Zeikerdje dot com. Een zin wars van enige prozaïsche inhoudelijkheid. Lucebert zou zich in zijn graf omdraaien. Maar okay, de spelonken van het internet bieden meer en hollere frases dan deze. Zeikerdje dot com pretendeert een pain in the ass te zijn. Wiens ass is de logische daaropvolgende vraag. Dat werd me in beginsel niet echt duidelijk. Alles en iedereen? Kopstukken uit de media? Prominente loggers op het internet? In ieder geval lijkt Zeikerdje er alles aan te doen om (media)aandacht te generen. Zo zal het de man achter Zeikerdje, Jeroen Otten, duidelijk zijn geworden dat hij zijn negen levens aan positieve aandacht in de voorronden al heeft verspeelt. Wat rest is het haast bedelen om negatieve aandacht om zo zijn weblog te vullen met content die choquerend, tendentieus en journalistiek uitdagend zou zijn. Hopende op een groot aantal pageviews die het fundament van zijn eigen zeikimperium moeten vormen; De grondslag van zijn urinerende grootmacht. Niets blijkt meer het geval te zijn dan dat wanneer Zeikerdje dot com ontdaan wordt van alle schmuck, er een incontinent plassertje overblijft. Namelijk dat wanneer diezelfde choquerende-, tendentieuze- en journalistieke dwalingen al dan niet over de grens van het wettelijke dat toegestaan is gaat, het werkelijk weinig lieden per saldo ook maar ene moer interesseert wat meneer Otten ons via zijn URL doet toekomen. Het is niet meer dan ijdele hoop die wordt gekoesterd wanneer er in de comments een relletje lijkt te ontstaan. Enerzijds omdat bezoekers van Zeikerdje dot com er eerder en meer lol uit lijken te halen om de logger zelf in de maling te nemen, en anderzijds daar hijzelf onder vele nicknames olie op het vuur blijft gooien.

Na een televisie optreden van Otten waar hij het voor de grote massa deed overkomen een specialist op internetgebied in het algemeen en choquelogs in het bijzonder was, zag je zijn ietwat gezwollen en zwetende hoofd een loopje met zijn eigen fantasie nemen naar de het deskje van RTL Boulevard om naast Albert Verlinde te zetelen. Je rook haast de vurige hang naar (media)aandacht die zijn door hemzelf gecreëerde opponenten wel toekomen. Opponenten met namen als Sidney Brandeis, Edwin de Roy van Zuydewijn en Willem Holleerder. Otten is blijven steken niet in een wereld met denkbeeldige vrienden, maar eentje met imaginaire vijanden. Een Pseudologica Fantastica oposit. Iets waar Jeroen Otten zichzelf uiteindelijk écht apert uniek in mag noemen. En wat betreft ondergetekende samen met een schreeuwende hulpvraag mag uitdragen in de landelijke media: ‘Help! Ik ben mijn eigen pain in the ass’.

Olivier de Ruijter